تو مرا آزردی...

تو مرا آزردی...

که خودم کوچ کنم از شهرت،

تو خیالت راحت!

میروم از قلبت...

میشوم دورترین خاطره در شبهایت...

تو به من میخندی،

و به خود میگویی:
باز می آید و میسوزد از این عشق ولی...

برنمی گردم، نه!

میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد...

عشق زیباست و حرمت دارد!