زندگی ، خالی و بیهوده و پر تکرار است

زندگی ، خالی و بیهوده و پر تکرار است
دلخوشی اندک و دلتنگ شدن بسیار است

یک نفر خفته ، در آغوش نگارش ، اما
یک نفر از غم معشوقه ی خود ، بیدار است

این طرف یک بدن خسته و یک حال خراب
آنطرف تر دو سه تا دفتر و یک خودکار است

از کجا آمده ام ، ... آمدنم بهر چه بود؟
در سرم درهٌ ای آکنده از این افکار است

می نویسم ، که غم از شانه ی خود بردارم
می نویسم که خدا غافل از این اسرار است

دم به دم مشت به دروازه ی غم می کوبم
چون همین مشت ، نمایانگر یک خروار است

قصه ی تلخ من این است ، که از بخت بدم
پشت هر در بـــزنم ، آه ! فقط دیوار است ، ،،،،،،،،