می خواستمت - گناه من خواستن است-

می خواستمت - گناه من خواستن است-
در شهر پر از نشانه بدنام شدم
لب های تو پشت میله فریاد زدند
بوسیدمت و دوباره اعدام شدم!

بوسیدمت و- به طعم لب هات قسم –
لب های تو این ترانه را زمزمه کرد
من عاشق سینه چاک بودم، تن تو
این بوسه ی عاشقانه را زمزمه کرد

بوسیدمت و جهان فرو ریخت شکست
می خواستمت که درد دوری برود
دردا! که دهان خاک دلشوره نداشت
می خواست که لقمه ای به گوری برود!

ای پیکر سرد! در دلم غصه ی توست
این خاک به سر ریخته گِل را چه کنم؟
هرگوشه ی شهر، از تو سر ریز شده
با خاطره های دور، دل را چه کنم؟

این شهر بهااااارکش جهنم شده است
رسوایی سبز و سرخ را جار زدند
ای با تو زبان سرخ با تو سر سبز!
یک روز، تو را درخت ها!!! دار زدند!

دلگیرم از این سکوت، امّیدی نیست؟!
تاریک و عبوس و سرد شد دنیایم
هر روز مرا به میله ای می بندند
من فاسقه ی تمام زندان هایم!