شعراز:رفیق صایر

شعراز:رفیق صایر
      
 مترجم: حسین تقدیسی




این که تنیده شده در دامنه ها

و فصل ها را پوشانده مِه است

یا نفس ملّت من است؟

 

ای شیرین خانه ی زحمت کشان و دربدرها

درِ دلت را به رویم چفت مکن، امشب!

من هم مثال تو

وا می کنم به باران

و تابش آغاز آفتاب، پنجره ای

من نیز چون تو

وارد می شوم در چشم عقاب.

                                                     بغداد 1977

 



توضیح تصویر:شبهای سردشت




ارسال شده ازخانم بارین
به آدرس لینک:




http://www.wisgoon.com/pin/5809309/



شـــــــــب هـــــــمگــــــــی خـــــــوش



#کورد
#کوردستان