در من قدرت بيان اشتياقم به تو، زنده در سکوت است

در من قدرت بيان اشتياقم به تو، زنده در سکوت است
روز و شب در هواى احساسم کوتاست
غروبهاى طولانى سهم آسمان من است
نگفتن هاى دوستت دارمهاى من به تو،
اشتباهترين ترس جهان من است .
دیدگاه ها (۸)

دل دچار آتش و شانه اسير زلزله کاش مى شد با خودم احساس همدردى...

خاطراتمان دريايى از حسرتو مننهنگى کهآرامش ساحل را ترجيح مى د...

خدا مى داندچقدر دردناک استبراى آدمى که زخم هايش راحتى از آين...

نه آن قدر ابر بودمکه به آسمان برومو نه آن قدر باران شدمکه به...

ایران فقط یک جغرافیا نیست…ایران یک روح کهن است،روحی که هزارا...

part6🖤 «دخترِ خیابان بارونی – مرزِ ترس و اعتماد»صبح، هوا خا...

part 19 اینجا داستان از “بقا” میره سمت “زندگی دوباره”، ولی ه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط