خوش باش دل ای دل! پس از آن چله نشینی

خوش باش دل ای دل! پس از آن چله نشینی
افتاده سر و کار تو با ماه جبینی .

در سیر الی الله به دنبال تو بودیم
ای گنج روانی که عیان روی زمینی!
.
در خلق تو آمیخته شد آینه با آب
حیف از تو که با هر کس و ناکس بنشینی
.
تمثیل غم عشق تو با قلب ظریفم
یک باغ انار است و یکی کاسه ی چینی
.
لبخند تو با اخم تو زیباست که چون سیب
شیرینی و با ترشی دلخواه عجینی!!!
.
دلواپس آنم که مبادا بدرخشد
در حلقه ی صاحب نظران چون تو نگینی
.
هنگام قنوت آمد و ما دست فشاندیم
آن جا که تو پیش نظر آیی، چه یقینی؟
.
حالی ست مرا بر اثر مرحمت دوست
چون خلسه ی انگور پس از چله نشینی...




علیرضا بدیع