مرا به خاطره ها بسپار... آنگاه که در پرتگاه فراموشی ام...

مرا به خاطره ها بسپار... آنگاه که در پرتگاه فراموشی ام.....
مرا رها کن میان فضای خالی از احساس تا اندکی حس کنم غربت وتنهایی را
آه ! ای زندگی چگونه بود که به من آموختی دوست بدارم دیگران را در نگاه هایی که جایی برای دوست داشتن من نیست...