یاقوت جف چشمات بود زیر چتر امن ابروت

یاقوت جف چشمات بود زیر چتر امن ابروت
کبود کبودتر از قلبی ک یخ بست توی فصل کمبود
مث دون برف اومد زد ب خونه رفت اشکاتم تو طول شب ولی من شدم دیگ کوه یخ
سرگردون ارامشم تو طوفانی ترین بانوی شهر توی هوای مسموم من نفس میکشم الوده شم
فهمیدم بود یاقوت ی سنگ تن میدم ب تابوت تنگ قانون جزر وارونه کرد درکم از اغوش زن
قرار بود ک خورشیدم باشی بشی نور خوشی های دل ساده رو نکا ب چی بود کاش چشام نگاه ب ماهش نمیدوخت اگ خورشیدا نبود ادم ک اینجا نمی سوخت سوختم وقت پرواز قلب خیلی وقت ک نور شمم با پروانه قهر میدونم حرفام چ تلخ حرفای گرمم هدیه میکنم ب شب های سردت بی من
همه چی کم کم شد شروع با چارتا عکس شد شروع پیجت هی رفتارای مرموز بعد کامنتای مشکوک تو ب اون پُک بزن من ب نخای سیگارم درد خیانتم میدونه این لبای سیاهم نه چ فازیه همش استرس دارم کِیا زنگ میزنی ازت اس ام اس دارم میگن میپرستت واست کم نمیزاره هرکاری کنی ب ابرو خم نمیاره میگن هرجا بری باش داره هواتو میگن خوبه براتو
میگن مایه دار ناب ناب خاطرخواتاز اونا ک لابه لای حرفاش صدتا دوست دارم داره میگن مخاطب خواست شده بگو چیا باعث شده که نباشی پای قولت بچرخ تو حال خودت
قرار بود ک خورشیدم باشی بشی نور خوشی های دل ساده رو نگا ب چی بود کاش چشام نگا ب ماهش نمیدوخت اگه خورشیدا نبود ادم ک اینجا نمی سوخت سوختم وقت پرواز قلب خیلی وقت ک نور شمم با پروانه قهر میدونم حرفام چ تلخ حرفای گرمم هدیه میکنم ب شب های سردت بی من
امان از نگاه اول لبخند شیطان و ناس برای دیگری عمیق اتش در هم تنیده تو طول شب پر از اشتیاق نیمه شب را دراز چشمای باز چشمای تار و خسته نبود زن گرمای تن طاعون برای من شراب پر کن با نگاهت مثل روز اول لبریز مستم کن مثل نفس های داغت هردَم به روی دیگری دل میبری و بعد میدری شهوت درون جسم نانجیب عقده میان چشمان پر فریب تخت خالی دوباره بازی و باز دیگری و دیگری دیگری