تا که بودیم نبودیم کسی 

تا که بودیم نبودیم کسی 
کشت ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند
خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آئینه بدانیم چو هست
نه در آن وقت که افتاد و شکست

اقبال_لاهوری