تـمام غصه ها از هماטּ جایے آغاز می شوند کــہ ؛

تـمام غصه ها از هماטּ جایے آغاز می شوند کــہ ؛
ترازو بر می دارے و مے افتے به جاטּ دوست داشتنت ...
انـدازه مـے گـیـرے !
حسـاب و کـتـاب مـی کـنـے !
مقـایـســـہ مـی کـنـے !
و خدا نـکـنـد حسـاب و کـتـابـت بـرسـد بـــہ آنـجـا کـــہ ؛
زیـادتر دوستش
داشته اے ،
کـــہ زیـادتـرگذشـتـه اے ،
کــہ زیـادتـر بـخـشـیـده اے ،
به قـدر
یـک ذره ،
یک ثانیــہ حتے !
درست از همانجاست کــہ توقع آغاز می شود و . . .
 توقع آغاز
همــہ ے رنج هایے است کــہ بــہ نام عشق می بریم ...