.

.
.
در وصف جناب روش بووووق فکر ;-)
.
علاقه ی سمپاتیک یغما گلرویی به شراب و شامپاین و پاریس چه ریشه ای دارد خدا می داند!!!
.
اما این کشش به گواهی دل نوشته های عوام پسند یغما ، صرفا کششی میخانه ای است و نه یک پیوستگی معرفت شناختی.


امثال یغما که شناختشان از فرانسه در شامپاین و ایفل و چند قطعه موزیک و چند عکس یادگاری در پرلاشز خلاصه می شود قاعدتا این توهم را پیدا می کنند که هرکس دهانش بوی شراب داد ، آزادیخواه است.


یغما اگر کمی لامارتین خوانده بود ، می توانست بفهمد سنت شراب فرانسوی نه سنتی آزادیخواهانه ، که فضیحتی جنایتکارانه است که یادآور فتوحات و آدمکشی های فرانسوی است.


شراب ، نوستالژی فرانسوی فاتحان و یغماگران دیروز ممالک مشرق زمین بر سفره های بزم پس از کشتار است.همین است که فرانسه این خروس مغرور منقار شکسته ی کوچک شده ، آن را سنتی به یاد برتری جویی های گذشته می داند و حاضر به حذف آن از سفره های دیپلماتیک نیست.


این وسط ماییم و ابرروشنفکر ! هایی مثل یغما گلرویی که دلخوشی شان شال گردن بزرگ تر از جثه بستن است و عکس یادگاری گرفتن با شامپاین فرانسوی و با دهان شراب آلود دم از آزادی زدن.



یغما گلرویی عاجز از فهم این نکته است که شراب فرانسوی بوی میراژ و اگزوست می دهد.بوی خون یک میلیون الجزایری؛ بوی سه قرن استعمار دهشتناک آفریقا؛ بوی خون آلوده به اچ آی وی ؛


و صد البته بوی گند روشنفکر ژیگول و کج فهم وطنی که عمری است جان می کند تا نعش خود را به یکی از تابوت های پرلاشز بیفکند.
انا لله و انا الیه راجعون



رضا_شیبانی
.
پ.ن؛ سلامی هم عرض کنیم به تمامی بی شرفان عالم
همونهایی که در وصف کشته های پاریس پیک ها نوشیدند و پوک ها زدند و ...شعرها سرودند ولی در قبال کشته شدگان رنگین پوست خفقان گرفتند!!!!
.
.
.
.