.

.
.
. اندکی صبر اگر پیشه کنی...
درد تنهایی این چلچله را می فهمی ...
تو فقط حرف نزن ...
خود این ثانیه ها می گویند ...
پشت پرچین صدا , همه ی رهگذران در پی هم ...
خش خش گام تو را از نفست می چینند ...
تو در این حنجره با بغض خدا حرف بزن ...
نرخ لبخند پر از مهر خدا , اشک سوزان دل عاشق توست ...
پس کمی اشک بریز و ب بالای سرت خیره بمان ...
این خدا نیست ک در بازی درد آور اشک ...
ب دل شب زده ی غرق غمت می خندد ...
با خدا حرف بزن ...
او همان نقطه ی دوریست که نزدیک تو را می فهمد ... با خدا حرف بزن