مرا دختر خانوم می نامند...

مرا دختر خانوم می نامند...
مضمونی ک جذابیتش نفس گیر است...
دنیای دخترانه من نه با شمع نه با عروسک
معنا پیدا نمیکند و نه با اشک و افسون...
اما تمام آنها را در بر میگیرد!!
من ن ضعیفم ن ناتوان
چرا ک خداوند مرا بدون خشونت
و زور و بازو میپسندد...
اشک ریختن ضعف من نیست...قدرت روح من است.
با اشکم روحم را میشویم!!
خانه بی من سرد و ساکت است...
چرا ک شور و حال زندگی با صدای بلند حرف زدن
و موسیقی گوش دادن نیست...
زندگی ترنم لالایی آرمش بخشی را میطلبد
ک خدا در جادوی صدای من نهفته است.
من تنها با ازدواج کردن
و مادر شدن نیست ک معنا میگیرم...
من ب تنهایی معنا دارم!!!!
معنای عمیقی ک در واژه ی دختر بودن است
اگز فرهنگ غلط و کوتاه نظری مرا ضعیفه میخواند....
باز هم قوی تر از قبل از پشت همین واژه سر بلند میکنم...
و لبخند میزنم چرا ک خداوند مرا دختر آفریده

و همین برای من کافیست.........