لبان دخترکی از عطش کمی خشکید

لبان دخترکی از عطش کمی خشکید
و قطره قطره ی بغضش کنار غم بنشست
و ناله های زمین/ داغ داغ / یک فریاد/
و آب قصه ی دردیست مثل دردهای کویر/
و مردمان کویر آب را چه میدانند؟/ سرودهای لب خشک را تو می فهمی/ کنار آبِ فراتی ولی لبت خشک است/ هزار ظالم خنجر کشیده آن طرفند/ و طعم آب را که بداند بجز کویرِ دلت/
و طعم قحطی عدل و عدالتت پیداست/ از اینکه آب را نمودی دریغ زان لبِ خشک/ طنین عدل تو را از دریغِ آب و نگاهت چه خوب فهمیدم/ چه خوب زمانی شناختمت ای ستمگر دژخیم...
Join my group board
, مجموعه اشعار ساسان خاکسار متخلص به وحید تویسرکانی
on Pinterest! https://pin.it/6kSkqEb