نمیدانم

نمیدانم
بعد از هر شکستی، آنقدر قوی میشوی که...
احتیاجی به شانه ایی برای تکیه دادن نمی خواهی
و یا منفعل محض.....
بیخیال همه چیز و همه کس
همچون کاغذی تا میشوی بر طاقچه ی بی خیالی!!!
دلتنگی، فقط میماند
که آنرا هم بپای رزهای سفید، باغچه می باری