حریم حضرت

حریم حضرت
ببین سیاهی بخت و مپرس از نامم

من از قبیله‌ی عشاق بی‌سرانجامم



به آن دقایق پر درد زندگی سوگند

که بی تو یک نفس ای هم‌نفس نیارامم



مکش ز دامن من دست با فراغت دل

که آفتاب غروبی به گوشه‌ی بامم



مرا که این همه توفان طبیعتم ، دریاب

که من به یک سر موی محبتی رامم



ز عمر شکوه ندارم که خامه‌ی تقدیر

نوشته بود در آغاز نامه ، فرجامم



مرا امید رهایی ز قید هستی نیست

که با تمام وجودم فتاده در دامم



به هر که دل بسپردم ز من چو سایه رمی� ...

🌻 شبتون خوش 🌻