این منم،

این منم،
یک کوچه گرد!
راه درازی پیموده ام، از دنیای درد
اهل همینجام
همین کوچه...
کوچه ای که هر روز
زیر درخت هایش
هم نفس می شوم
با نوشته هایی که بوی تابستان می دهند
و قاصدکهایی که بوی عشق...
هر روز اینجا
شاعری متولد می شود
و من پر می شوم از عطر شعر...
این منم
آن کوچه گرد گم کرده کوچه ای که
دلتنگ صدای چکاوک بود و
نوازش باد
شاعر نبود ولی اندوهش
طعم شعر داشت و...
بگذریم!

چقدر منتظر ماندم
برای شنیدنت، برای خواندنت
چقدر به دنبالت بودم