دلم غمگین،غمگین است

دلم غمگین،غمگین است

در این کلبه ی تنهایی

در این زندان

در این غوغای خاموشی

در این جشن فراموشی

در این دنیای بی مهر و کم آغوشی

دلم ترسیده و تنگ است

دلم ترسیده از آه پر از درد پدرهامان

و از آه پر از اشک تمام مادرها

دلم آشوب،آشوب است

دلم سرد و تنم بی روح بی روح است

نمی خواهم،نمی خواهم دگر

این زندگانی را و دل را

نگاهم خیره بر بالا

به دنبال نگاهی ساده می گردد

و می بینم،و می بینم هوای گریه دارد

آسمان هم پای چشمانم

می روم آرام

گونه ام خیس است

آسمان می بارد امشب بر من و بر گریه هایم سخت...