این تولد هم گذروندم با ساعتها لبخند مصنوعی

این تولد هم گذروندم با ساعت‌ها لبخند مصنوعی...
انگار ۳۲ سالگی اومده که سکوت کنه برخلاف قبلیا...
همیشه ۱۰ فروردین میفته چهارشنبه‌ها، هر چندسال یبار میفته دوشنبه‌ها...
۳۲سالگی‌ای که توی دوشنبه برسه انگار داره میگه: قراره امسال سال دو راهی‌های سلاخی کننده زندگی باشه برام...
ربط چی به چی مهم نیست!
مهم اینکه فهمیدم من آدم بدست آوردنم نه آدم نگه داشتن ... انگار پوچی دنیا بهم ثابت کرده هیچی مطلقا هیچی ارزشش رو نداره.