دلم انقدر گرفته که تنها موزیکی که آرومم میکنه موزیکیه که

دلم انقدر گرفته که تنها موزیکی که آرومم میکنه موزیکیه که منو یاد سالهایی میندازه که خندیدن از ته دل افسانه نبود
دلم میخواد ی شب دیگه با دوست هام بریم سینما و فیلم جدید شادمهر رو نگاه کنیم
فیلمی مثل پر پرواز
دلم هوای علامت سوال رو کرده
الان هم دارم گوش میدم


یه پنجره با یه قفس ، یه هنجره بی هم نفس
سهم من از بودن تو ، یه خاطرست همین و بس

تو این مثلث غریب   ستاره ها رو خط زدم
دارم به آخر میرسم ، از اونور شب اومدم

یه شب که مثل مرثیه ، خیمه زده رو باورم
میخوام تو این سکوت تلخ ، صداتو از یاد ببرم

بزار کوله بارمو ، رو شونه ی شب بزارم
باید که از اینجا برم ، فرصت موندن ندارم

داغ ترانه تو دلم ، شوق رسیدن تو تنم
تو حجم سرد این قفس ، منتظر پر زدنم

من از تبار غربتم ، از آرزوهای محال
قصه ی ما تموم شده ، با یه علامت سوال