چه کسی می فهمد؟

چه کسی می فهمد؟
در دلم رازی هست،
میسپارم آنرا به خیال شب و تنهایی خود،
به کدامین انسان؟
به کدامین مخلوق؟
تو بگو هست کسی،
تا مرا دریابد؟
چه طنین انگیز است...
تق تق پای خیالم که به دیباچه ی فردا،
به خدا می راند...
و چه زیباست نیاز من و ناز...
دل بی تاب من و خاطره ی پر احساس...
ولی افسوس که در راه دلم گم گشته،
تو به من می خندی،
و من از خنده ی تو،
می فهمم،
که کسی نیست مرا دریابد.....