چشماتو واکن که سحر،تو چشم تو بیدار بشه

چشماتو واکن که سحر،تو چشم تو بیدار بشه
صدام بزن که از صدات،باغ دلم باهار بشه

اون که می‌خواد میون ما-من وتو- دیوار بکشه
دل میگه نفرینش کنم، به درد ما دچار بشه

بارون سنگم که بیاد،بر نمی‌گردم از تو من
از این که بدتر نمیشه،هر چی میشه،بزار بشه

یه دل نه صد دل چیزی نیست،وقتی تماشات میکنم
می‌گم توی دلم که کاش،دلم هزار هزار بشه

دلم می‌خواد یه روز که تو،بالای برجت ایستادی
یه هو افق چاک بخوره،جاده پر از غبار بشه

من برسم صدات کنم،تا یه نفر که جز تو نیست
از اون بالا بیاد پایین،به ترک من سوار بشه

هی بزنیم به اسبمون،بریم به شهری که در اون
سحر پشت سحر بیاد باهار پشت باهار باشه

با من بیا،با من بمون،نزار که تنها بمونم
ندار که خونه‌ی دلم،دوباره تنگ و تار بشه

شاخای دیو و می‌شکونم،سر به ستاره می‌زنم
یه روز اگه دستای من،با دستای تو یار بشه

عاشق شیم و دعا کنیم که شاید از معجز عشق
یه روز بیاد که روزگار،دوباره روزگار بشه


حسین منزوی