من مردی بودم که در تنهایی شکوفا میشدم؛ بدون آن، مثل آدمی
من مردی بودم که در تنهایی شکوفا میشدم؛ بدون آن، مثل آدمی بودم که نه غذا دارد و نه آب. هر روزی که بدون تنهایی میگذشت، مرا ضعیفتر میکرد. به تنهاییام افتخار نمیکردم؛ اما به آن معتاد بودم. تاریکی اتاق برایم مثل نور آفتاب بود.
- ۶۲۶
- ۱۷ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط