آرام‌آرام تنهایی اسم می‌شود؛

آرام‌آرام تنهایی اسم می‌شود؛
اسم زمان می‌شود
اسم مکان می‌شود
اسم روزگار در بند می‌شود
اسم خیابان می‌شود
اسم زمستان می‌شود
همه‌ی ما؛
اندک‌اندک
تنها می‌شویم...
#احمدرضا_احمدی
دیدگاه ها (۲)

«کاش می‌شد آدم اندوه رااز پنجره بیرون بریزد...» #فرانتس_کافک...

نگاه او به من کفایت می‌کرد.برای سرمستی وصف ناپذیرم اگر چشمان...

همه‌ی ما در آرزوی چیزی هستیمکه نمی‌دانیم چه بنامیمَش؛ولی همی...

«از آدم‌ها پرهیز میکنم؛اما نه به خاطر اینکه آرام زندگی کنمبل...

«کاش روزگار، مثل یک کتاب بود که می‌توانستیم صفحاتِ تلخش را پ...

گوناگون

فتنه‌های آخرالزمان پشت سر هم می‌آیند.استغاثه‌ی ما در تنگه‌ی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط