بعضی ها نوبرانه های زندگی اند..

بعضی ها نوبرانه های زندگی اند..
همین که می آیند رنگ زندگی عوض میشود...
یک جور دلبرانه ای....آنقدر که تصویر لبخندشان تا مدتها نوازشت میکند
مثلا تو نارنگی زندگی منی...
میدانی که نارنگی سوگلی پاییزی من است با آن سبز دلبرانه اش
که کم کم نارنجی گرمی میشود و بوی خنکش ته دل ادم را قلقلک
میدهد...
تو اصلا از آن بعضی هایی که باید قاب گرفت و چسپاند به
دیوار زندگی،
نه بخاطر اینکه کیلومترها راه می آیی چون من هوای دیدنت را
کردم در آن کافه ی همیشگی مان....
یا نه بخاطر اینکه پا به پای دیوانگی من ولیعصر را پاییزگردی میکنیم
و یادت میرود که خسته ی کاری...
اصلا تو را بخاطر همین نارنگی بودن باید نگه داشت
قاب گرفت،...زندانی کرد
همینکه میان این همه سردی دنیا نوبرانه ای
همینکه خواستنت ترش مزه است
همینکه بوی محبتت ته دلم را قلقلک میدهد
به همه ی این دنیا می ارزد....
میگن قبل از خوردن نوبرانه باید آرزو کرد...
یادم باشد فردا قبل از بوسیدنت آرزو کنم....