تو مرا آزردی،

تو مرا آزردی،
که خودم کوچ کنم از شَهرَت!

تو خیالت راحت؛
می‌روم از قلبت!

می‌شوم دورترین خاطره در...
شب‌هایت!

تو به من می‌خندی،
و به خود می‌گویی:
«باز می‌آید و می‌سوزد از این عشق»...
ولی...

برنمی‌گردم!
نه!

می‌روم آنجا که دلی
بهر دلی تب دارد...

عشق زیباست، وَ حرمت دارد...