آرامش

آرامش

وقتی به دنبال این هستید که دردی از دیگران آرام کنید، در واقع این خود شما هستید که از درد رهایی می یابید.
وقتی دوست شما از درد آسوده می شود، در حقیقت این شما هستید که احساس آسودگی می کنید.
خدمت تنها وقتی موثر خواهد بود که احساس "من" و "مال من" جای خود را به "خدا" می دهد.
این تنها وقتی است که تمرکز شما به جسم و نیازهای آن معطوف می شود و خودخواهی رشد می کند و قوی می شود.
در عوض وقتی حواس خود را به آنتاراماتما (خود درون) که خدا است معطوف می سازید.
همان خدایی را می بینید که در همه حضور دارد و سرشار از احساس تکریم می شوید و همه اعمالتان تطهیر می شود.