یک نفر نیست که از من به تو راهی بکشد

یک نفر نیست که از من به تو راهی بکشد
بر شـب تیـرهٔ مـن گـردش ماهی بکشد
ماه من ، با تـو شـب تیـره چه معنا دارد؟
جـز ڪہ شرمنده شـود بار گناهی بکشد
به یقین میرسد آن روز به روزی ڪہ یکی
تا به مقصـود رسیم از جگـر آهی بکشد
چشـم خورشید هم از دیدن تو کـور شود
ترسم از رشک وحسد چهره به چاهی بکشد
طی شود ماتمِ دل مردگی ام ، همسفـران
بـاغ آیینه اگـر طـرح نگـاهـی بکشـد
کاش ازهُـرمِ سرانگشتِ تـو خورشیـد غـزل
دفتــرِ شــوقِ مــرا خـطِّ گـواهی بکشـد
یا تبِ خاطـره ات رقص کنـان در دل شـب
نـاز چشمـان مــرا گـاه به گــاهی بکشد
بـا کدامین نفـس ســرخ نشانت بدهم
وای اگــر عاشــق دلسوخته آهـی بکشد
عشـق ، ای رزق مقـدّر! نفسـم باد به باد
دل اگـر جز تو ز کس منٌت گاهی بکشد