دست ها بالا بود

دست ها بالا بود
هر کسی سهم خودش را طلبید
سهم هر کس که رسید
داغ تر از دل ما بود!
نوبت من که رسید
سهم من یخ زده بود!

سهم من چیست مگر؟
یک پاسخ!
حسرت یک پاسخ...

سهم من کوچک بود
قد انگشتانم
عمق آن وسعت داشت
وسعتی تا ته دلتنگی ها...

شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند...