.

.
«آداب روزه و بیان مراتب آن» .

٢. روزه خاص:

یعنی این که گذشته از مراعات احکام گذشته، زبان و گوش و اعضاء و جوارح پنج‌گانه ‌انسان نیز روزه دار باشد.

دست و زبان و در یک کلام همه اعضاء و جوارح خویش را از عصیان و گناه به دور داشته و تنها جسم او در راستای رضای دوست جهت گیری می کند.

این است که گفته اند شخصی خدمت پیامبر(صلی الله علیه و آله) گفت: دخترم روزه دار است.
فرمودند: نه، افطار کرده؛
گفت: روزه هست؛
پدر از فرزند پرسید: عزیزم! چیزی خورده‌ ای؟
در جواب گفت: نه من روزه هستم.
می‌ گویند حضرت اشاره کردند و او قی کرد، حالش بهم خورد و تکه‌ های گوشت بالا آورد. .

این حالت برزخی است که هر چشمی نمی‌ بیند. آن قدرت ولایت الهیه است که پرده ها را کنار زده تا که نامحرمان محرم شده و نادیده ها را ببینند.

حضرت فرمودند: تو غیبت فلانی را کردی، این همان گوشت مرده خوردن است. پس به نوعی افطار کرده ای.

ای برادران و خواهرانم! مواظب باشید. زبان، چشم، گوش، دست و پایتان هم‌ روزه باشد. می‌ ترسم چیزی را به شما بگویم، کم بیاورید و ببرید.