چه بزمی بود بزم دل شڪستن ،

چه بزمی بود بزم دل شڪستن ،
شڪستم تا شود سرمست لیلی

اگر با من نبودش هیچ میلی ،
چرا ظرف مرا بشڪست لیلی؟

#نظامی_گنجوی
دیدگاه ها (۱۸)

عشق چون کهنه شودمحو نگردد به فراق!#محتشم_کاشانی

زلف و رخسار تو ره ؛بر دل بیتاب زنندرهزنان قافله را ، در شب م...

باز در میکده سر حلقهٔ رندان شده‌امباز در کوی مغان بی سر و سا...

در آفتاب رخش آب باده تاب انداختچه آب بود که آتش در آفتاب اند...

#شعر_قدیمی 🍃مجنون چو حدیث عشق بشنیداول بگریست پس بخندیداز جا...

بسم الله الرحمن الرحیم رهبر شهیدمان امام خامنه‌ای در شعرشون ...

آن دل‌آرام که دل آینه‌دار رخ اوستدوستش دارم و داند که ورا دا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط