ﺑﻤﻴـــــــــﺮﻱ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ !

ﺑﻤﻴـــــــــﺮﻱ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ !
ﺩﺍﻍ ﻧــــــﺪﻳﺪﻱ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﻲ
ﺳــــــــــﻮﺧﺘﻦ ، ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻳﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷــــــﺘﻲ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﻲ
ﺟﺪﺍﻳــــــــــــــﻲ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﺮﮒ
ﺍﺷــــــــــﮑﯽ ﻧﺮﻳﺨﺘﻲ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﻲ
ﻧﻤﮑــــــــــﺰﺍﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﭘﻴﺮﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻳــــــــــﻦ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻱ ﮐـــــــﻪ
ﻣـــــﻦ ﺷﺪﻡ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ِ
ﺻــــﺤﻨﻪ ﻱ ﭘﺮ ﻓﺮﻳﺒﺖ
ﺩﻳﮕــــــﺮ ﺳــﻴﺮﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫــــﺎﻱ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟـــــــــــــﮏﻧﺘﻲ ﮐﻪ
ﺯﺧـــــــــﻢ ﻫﺎﻳﻢ ﺩﭼــــﺎﺭﻧﺪ
ﺩﻳﮕــــــــــﺮ ﺳـــــــــــــﻲﺭﻡ ...
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﯼ ﺷـــــــــﻮﻡ