گر باده حرامست، به فردوس چرا هست

گر باده حرامست، به فردوس چرا هست
آن ساغر کوثر به که گویند و کجا هست

گر وعده ی جنّت چو سراب است بگویید
آنجا که سرابست ، درآن زهر فنا هست
 
من باده به مسجد بخورم نی به خرابات
صد سجده به ساقی بزنم گرکه خطاهست

در مذهب ما باده حلال است ز جانان
مستی به مناجات همان مدح و ثنا هست

ما میکده خواهیم پر از باده ی دلدار
هرجا که غمی نیست درآن نور خدا هست

معشوقه همان است که جامی دهد ازعشق
چون عشق نباشد، می معشوقه بلا هست

آن جنّت ِ دل جوی که دادار در آن است
آنجا که در آن باده ی مستانه شفا هست