وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْیَو

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْیَوْمِ الْآخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِینَ
-------------------
یک عده ای از مردم هستند که به زبان و ظاهر ادعای ایمان به خدا را دارند و گفتار آنها نشان از ایمان به آخرت دارد ولی در حقیقت اعتقادی ندارند!
یعنی در عمل افراد فاسدی هستند که در قدرت و اموال و ثروتها و یا مسائل جنسی آنگونه که منافع آنها ایجاب می کند عمل می کنند و عامل اصلی فقر و مشکلات عموم مردم هستند ولی در قیافه و ظاهر آنها و یا در کلام ابراز پاکی و بزرگی در ایمان را دارند!
در دو آیه بعد:
وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ

و هنگامی که به آنها گفته می شود در زمین (کشور) فساد نکنید!
آنها خواهند گفت ما در حال برطرف کردن عیب و ایرادها هستیم!
---------------
اگر در جامعه ای: تباهی، فقر، مشکلات معیشتی، یا انحصار ثروت و قدرت در دست عده ای خواص به شکلی که محرومیت در جامعه گسترش یابد و انسانها ناتوان از بدست اوردن روزی حلال و یا در زباله ها به دنبال غذا باشند و هر شکل و صورتی که ازدواج رها شود و انسانها پاک در سختی بمانند، حکایت از فساد صاحبان قدرت دارد. یعنی یه صحبت افرادی که دم از ایمان می زنند اعتمادی نیست مگر در عمل بتوان انها را شناخت.