بس کند میگذرد برای آنان که در انتظارند

بس کند میگذرد برای آنان که در انتظارند
               بس تند میگذرد برای آنان که می‌ترسند
بس طولانی است برای آنان که در اندوهند
                   و بس کوتاه برای آنان که سرخوشند
                   اما
ابدی ست برای آنان که عاشقند
در مهربانی ِ نگاهت
              ذوب می شود یخ احساسم
                  با تو
می‌توان آسود
در انتهای راهی که به بن بست رسیده است
و بالا رفت
           از دیوار روزمرگی‌ها
                                 و نترسید
                                      از آنچه پشت دیوار است
چشم به راه تو هستم در این جاده زندگی، با پاهای خسته و دلی پر از امید!
وقتی غروب می‌شود و تو نمی‌آیی دلم پر از خون می‌شود و چشمهایم پر از اشک