به دریا، رود، آبِ جویی که داریم

به دریا، رود، آبِ جویی که داریم
به می میرسد این سبویی که داریم

میّسر نگردد به بال و وَبالی
هوای پریدن به کویی که داریم

بجز آه از چاه خود برکشیدن
چه شد حاصل از جستجویی که داریم

به چه رویی آخر شما را بخوانیم
اگر این چنین خلق وخویی که داریم

بدون تو در دوره ی سخت غیبت
نرفت آب خوش از گلویی که داریم

ز خون شهیدان این آب و خاک است
به زخم فراقت روفویی که داریم

مهّیا ی تکبیر وصل تو هستیم
ز اشک است آب وضویی که داریم

مرا نوکر کوی تو می شناسند
چه زیباست نام نکویی که داری

به شاهی عالم خدایی می ارزد
در خانه ات آبرویی که داریم

فقط در پناه شما در امانیم
ز هر فتنه ی پیشِ رویی که داریم

اگر خوب یا بد غلام حسینیم
به کرب و بلاست عطر و بویی که داریم

حرم با تو رفتن صفا دارد آقا
چه بی انتهاست آرزویی که داریم