زن بودنم را خیلی دوست دارم اما...

زن بودنم را خیلی دوست دارم اما...

گاهی اوقات کمی محدودت میکنه..!!!!

مثل وقتیکه دل گرفتت بخواد تو سکوت شب بری و تو خیابونای خالی از عابر قدم بزنی و بالای سرت اسمون پر ستاره رو ببینی و ...
ماه ، که همپای تو بدون لحظه ای چشم برداشتن ازت باهات راه میاد...!!

مثل وقتیکه هوس مستانه و سرخوشانه اواز خوندن توی کوچه های شهر و شب رو داری...!!

مثل وقتیکه دلت میخواد بعد این همه شبگردی ها، خیره بشی به نور افشانی و ناز خورشید و مدهوش رنگ امیزیش بشی و بهش صبح بخیر بگی...!

مثل شبی که سحر شده و به جای لمس سکوت پیاده رو ها و سوسوی ستاره ها توی خونه به انتظار صبح نشستم...!!

حالا دیگه هوا روشن شده !!
صدای گنجیشک ها و رفت و امد محدود ماشین هارو میشنوم و دارم میرم که از صبح خلوت این شهر شلوغ لذت ببرم...!! و...
همه دلتنگی هام رو بسپرم به قدم هام و هوای زمستون نو رسیده...!!

همونقدر که شب فوق العاده زیباست ، اولین ساعت های صبح حس ناب و زنده ای داره...!
باطلوع خورشید همه چیز رنگ دیگه ای میشه..!
رنگ تموم شدن تاریکی و شروع و ساختن..!

سلام خورشید!!

***دلارام***

(سحر یلدای 92/ساعت 4:37صبح)