.

.
ای وای از آن شهر که دیوانه ندارد
صدعقل به مسجد شد و خمخانه ندارد

از شهر تنت، کوچه ی چشمت خبری نیست
#دیوانه ی تو طاقت مردانه ندارد

تا مومن رویت شدم آن دُردیِ جامم
جز چشم تو کس دیده ی مستانه ندارد

مویم به پریشانی، سرم در بر دیوار
گفتی که نگار تو مگر شانه ندارد؟

یکبار تو را دیدم و در دام پریدم
بار دگرم دل طمع دانه ندارد

دیوانگی ام عقل و دلم را به هم انداخت
مجنون توام این که دگر چانه ندارد