همپای باد می شوی

همپای باد می شوی
برای عبور ازمن!
من‌اما
ترانه ی حضورت را
رج به رج
در تارو پود تنم بافته ام..

آنگاه که عطریادت
برسلولهایم چنبره می زند،
واژه های خاکستر شده
از شعله ی احساس را
بربال قاصدک
راهی دیارت می کنم
ودر هوای مه آلود رفتنت
آمدنت را
نفس می کشم

آه از تکرارِ بی مجالِ اندوه
آه از انتظار...