توافق که نه

توافق که نه
من به یک مذاکره ی خالی هم قانعم
وین؟
نه همین تهران هم کافی‌ ست
شاید یکی از کافه‌ های شلوغ انقلاب
دوتایی بنشینیم و حرف بزنیم
تـو فقط تحریم‌هایت را بیشتر کنی :
که نگـاهت نکنم،
که تماسی نگیرم،
که دنبالت توی خیابان راه نیفتم
خودت با سلاحِ کشتار جمعی به جانِ جهان بیفتی
ولی سلاح های من را ازم بگیری...
.
ولی با این همه
چای خوردن با تو پای میزِ مذاکره
بهترین اتفاقِ دنیاست،
حتی اگر دستانت
به خون عاشقانِ شهرِ دلم آغشته باشد...


جمعه_ها_هنوز_برای_من
یعنی_تــو