توی بغل تو بودش فقط لیتو

توی بغل تو بودش فقط لیتو
توی سختی ها با تو مثه علف صب
رسیدیم آخرشو
سخته باورش تو
ولی باورش کن
هنوز یادمه چون
رفتیم تا تهشو خوب بود همه چی
می دونستم لبات میدن طعم چی
نکشیم پایین همو
ارزشمون بیشتر از آدمی که هست جلو آینه مو
اول صب
می کردم من صبونه درست
برات داغ می کردم شیر و نوتلا با تُست
تا وقتی مسئولیت خونه ما با توست
همه چی رو به را درست
ولی اشکام ریختن شونه هاتو شست
خیلی چیزا گفتم که الان پشیمونم
صورتم سفیده مثه گچ خونه م
گفتی بچگونم ولی دیدی لشی تو من
دوس دارم رنگامون بازم پخش شه تو هم
ولی سیا سفیدیم
از هم چیا که دیدیم
سوار زندگی بودیم الان پیاده میریم
تو هم دیگه هرچی ایراده دیدی
شاید همدیگه رو اصن زیادی دیدیم