برگرد مرا ببین ، ببین با من چه کرده ای !

برگرد مرا ببین ، ببین با من چه کرده ای !
من به هزاران دلیل مقصرم ...( اگر مقصر هم نباشم..برای مقصر بودن خود دلیل می تراشم ) .من مجرم ام : بنابراین خود را مجازات می کنم...تنبیه بدنی می کنم.موهای ام را می تراشم.کاملا کوتاه می کنم.صبح ها زود ، وقتی که هوا هنوز تاریک است از خواب بر می خیزم.مثل یک راهب.بسیار شکیبا خواهم شد .اندکی مغموم.چنان که شایسته آدمی آزرده خاطر است.من به گونه ای جنون آسا ماتم خود را در رخت و لباس و موهای کوتاه کرده ام در نظم عادات ام ،نشان خواهم داد.این علاجی آرام و آهسته است.درست همان علاج لازم برای مدارای بایسته با اندوهی پنهان..خود مجازات گرانه یی را پیشه کردن روی سخن با دیگری است:برگرد مرا ببین.ببین با من چه کرده ای.من زوال خود را در پیش چشم دیگری می گذارم.