شب بی ستاره من پره از بغض نبودن

شب بی ستاره من پره از بغض نبودن
واژه ها همه غریبن، ندارن حس سرودن
همه جا ساکت و سرده،آسمون پر از سیاهی
کوچه های عمر کوتاه،پره از رنگ تباهی