legacy of ashes

P⁷

جونگکوک میدونست که زیادی وقت نداره، درد زخمش هنوز بود و بخاطر زیاد حرکت کردنش بدتر هم شده بود، اما هیجان و عطش پیدا کردن نقطه ضعف تهیونگ قوی تر از هر دردی بود، جونگکوک از جلوی اینه دور شد و به سمت در اتاق رفت، به ارامی در اتاق را باز کرد،توی راه روی تاریک عمارت قدم گذاشت، سکوت سنگینی عمارت رو گرفته بود، جوری که انگار دیوار ها نفس خودشان را حفظ کرده بودن طوری که انگار ساعت ها دست از تیک تاک کردن برداشته بودن

جونگکوک طبق حدسش به سمت دفتر کار تهیونگ رفت، جایی که تهیونگ صبح اونجا بود و از اونجا خارج شده، از دور در نیمه باز اتاق کار تهیونگ رو دید و سریع خودشو رسوند و با احتیاط کامل و ارام وارد اتاق شد، اتاق بوی چوب و عطر تلخ و تند تهیونگ رو میداد، ارام به سمت میز بزرگ تهیونگ رفت، روی میز رو نگاه کرد، روی میز پر از پرونده های مهم بود، که هر کدوم روی صفحه ای مونده بودن

جونگکوک با دست های لرزان و با کمی استرس شروع به گشتن بین کاغذ های روی میز کرد و زیر لب میگفت

«لعنتی....کجاست؟»

در خال ورق زدن پرونده ای با مهر محرمانه بود، که ناگهان صدای قدم های بم و شمرده ی کسی از پشت در اومد، ان صدای قدم ها خیلی اشنا بود ان صدا متعلق به یک نفر بود، متعلق به کسی که جونگکوک میخواست از آن انتقام بگیره متعلق به صاحب و رئیس این عمارت، کیم تهیونگ بود،ان صدا همان ریتم خاص قدم ها که هیچ وقت اشتباه نمیشد

برای لحظه ای خون در رگ های جونگکوک یخ زد، سرجایش چرخید تا راهی برای فرار پیدا کردن پیدا کند، تهیونگ هر لحظه داشت به اتاق نزدیک و نزدیک تر میشد، جونگکوک با عجله و استرس پرونده را سرجایش گذاشت و به پرونده های دیگر نگاه انداخت که هر کدوم روی صفحه های خود باشن، همان لحظه جونگکوک دستش به فنجان قهوه ای که روی میز سرد شده بود خرد، و فنجان قهوه با صدای بدی روی زمین افتاد و تمام قهوه ای که داخلش بود روی زمین ریخت.....

حیح میدونم تو جای حساس تموم کردم ولی واسه اجرا ذوق دارم از یه طرف هم نمیدونم اگه از ماهواره ببینم داداشم باز شروع میکنه زر زدن فقط خدا به دادم برسه اگه عصبیم کنه که خودمو گورشو میکنم اگه کشتمش ببیند دست خودم نبوده🤣🤣🤣

وایساااااااااااا شرط داریم
۴۰ لایک ۱۵ بازنشر
راستی فیک فرشتم سومین رو هم براتون میزارم فعلا نمیدونم اینجا بزارمش یا پیج قبلیه یه نظر هم بدید در این مورد
بوسس بهتون 💋💗