تعهد، یک “هنر” است که آدم‌هایِ سطحی هرگز آن را نمی‌آموزند

تعهد، یک “هنر” است که آدم‌هایِ سطحی هرگز آن را نمی‌آموزند. حتی اگر تمامِ جهان را به پایشان بریزی و رابطه‌ای بسازی که در آن هیچ کمبودی نباشد، باز هم چشمانشان به دنبالِ غریبه‌ای در دوردست می‌گردد. مشکل از “رابطه” نیست، مشکل از “روحِ ناآرامِ” آن‌هاست که یاد نگرفته است در یک قلب ساکن شود. آن‌ها روابطِ متعدد را نشانه‌یِ جذابیتِ خود می‌دانند، اما در حقیقت، این فرارِ مدام، نشانه‌یِ این است که آن‌ها هنوز خودشان را پیدا نکرده‌اند و می‌خواهند با تکه‌هایِ آدم‌هایِ مختلف، جورچینِ ناقصِ وجودشان را پر کنند.