گاه گاهی دل من می گیرد

گاه گاهی دل من می گیرد
وقتی از پنجره خاطره ها می نگرم
به دو چشمی که مرا می شکند
می دهد باز به باد
خانه کاغذی عمر مرا
راستی
دل من سردش هست
چه کسی پنجره را باز گذاشت؟
چه کسی پنجره را
#مهدی-صبور
دیدگاه ها (۲)

دیووانه ام مےخوانید!گاھے از سر بغض گریہ مے کنم مجنونم مے خوا...

.

وطن…از آسمانت که می‌گویمدهانم پر از خاک می‌شودو چشم‌هایمپر ا...

۰۰۰۰۴ | سایه وفا پناه دو دل

جدایی گاهی تنها فاصله‌ی فیزیکی نیست؛بلکه لحظه‌هایی است که ذه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط