کاش در تندیس آدم دل نبود

کاش در تندیس آدم دل نبود
این همه غم داخلش منزل نبود

کاش جای هر غمی آغوش بود
عاشقان را جرعه ای دمنوش بود

کاش می شد قلبها را لمس کرد
لحظه های عاشقی را حبس کرد......


‎‌‌‌‌
دیدگاه ها (۲)

گاهی شعر سراغم را میگیردگاهی…هوای تو!فرقی نمیکند…هردوختم میش...

از عجایب عشق همین است : تنها همان آغوش آرامت می کند که دلت ر...

دَمِــــــتْ گَــــــــرم️🏻 "" خُــــــــــدآ """↼تا تـُـو ب...

می کِشی "دست نگارم "را کمی آهسته تر !می بَری "دار و ندارم" ر...

آن‌که رخسار تو را این همه زیبا می‌کردکاش از روز ازل فکر دل م...

کاش می شد تمامِ آدم های غمگین و تنهایِ جهان را در آغوش کشید ...

جهنم آغوش تو، گناه بوسه‌های تو...بهشتی‌ست که در برابرش زانو ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط