باران که بزند دلتنگ خواهی شد

باران که بزند دلتنگ خواهی شد
باران که بزند به خیابان خواهی رفت
قدم خواهی زد
باران که بزند
کنج ناآشنا خواهی نشست
و انگشتانت را دور فنجانِ قهوه‌‌‌ی یخ کرده‌ات حلقه خواهی زد،
باران که بزند
بی‌توجه به توصیه‌های پزشک
سیگار خواهی کشید
و ریه‌هایت به خس‌خس خواهد افتاد
باران که بزند
شبیه به گمشده‌ای غریب و آواره
روی جدول های کنار خیابان خواهی نشست
و به اینسو و آنسو نگاه خواهی کرد
به آمد و شد مردم خیره خواهی شد
باران شبیه به بازپرسی بی‌رحم است
باران که بزند
به جای خالی‌ام
به نبودنم
به دلتنگی‌ات
اعتراف خواهی کرد...