تن تو نازک و نرمه مث برگ

تن تو نازک و نرمه مث برگ
تن من جون میده پرپر بزنه زیر تگرگ
دست باد پَر میده برگُ رو هوا
اما من موندنی ام تا برسه دستای مرگ


نفسم این خاکه
خونِ گرمم پاکه
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه

من از تبار پاک آریایی
قشنگ ترین قصیده ی رهایی
هوای عشق تازه نیست تو رگ هام
تن نمیدم به رنگ کهربایی

نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه

واسه رفتن خیلی دیره
تن من اینجا اسیره
خاک اینجا چه عزیزه
عاشق قدیمی پیره

من از تبار پاک آریایی
قشنگ ترین قصیده ی رهایی
هوای عشق تازه نیست تو رگ هام
تن نمیدم به رنگ کهربایی

نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه