ای دل ,غریب و بی پناهم یار من باش

ای دل ,غریب و بی پناهم یار من باش
درکوچه های بی کسی دلدار من باش
هوشیار مستی میکند در مسلخ عشق
هوشیار اگر من نیستم هوشیارمن باش
باالله عجب رسمیست رسم خوب عشاق
ای دل به رسم عشق, آیین دار من باش
گم میشود فریادمان در این هیاهو
ای دل به جای صوت من تکرار من باش
میخواهم از بندت رها سازم ولیکن
درعشق من افراط شد؟ افسار من باش
درباده نوشان نی وفا از عشق دیدم
در دل فروشان تو بت عیار من باش
یک جوهوس رانان عاشق دل ندارند
در این سرای عاشقی تو خوار من باش
بیگانه با خویشند و با می آشنایند
در جمع این بیگانگان اغیارمن باش
گرپای عشقم را شکستند می گساران
هرشب مرا تیمار کن غمخوار من باش
شد کور یعقوب از غم یوسف به احزان
تو مرحم چشمم دل تبدار من باش